Showing posts with label ඉඳිකට්ටා. Show all posts
Showing posts with label ඉඳිකට්ටා. Show all posts

Sunday, June 19, 2011

අන්දකාරය සහ නිල් ඇස.


ඉඳිකට්ටා ආයෙමත් ඇවිත්.අවසානයක් නොපෙනෙන සුරංගනා කතාවක අත් පිටපතක් ඇතුලෙන් ආදරේ අලවලා ,ඒක නමක් ගමක් නැති රසකැවිලි පාර්සලයක් උඩින් තියාගත් , මං ලෝබයෙන්.අප්‍රමාණ ප්‍රේමයෙන්.ගැලවී යන්න සූදානමින්.ඇලවෙන්න ඉතා සූදානමින්.හීනි ඇස් ඇති බෝනික්කෙක් සහිත හීන නිතර නිතරම දකිමින්.

වේදිකාව ආයෙමත් අඳුරු වුණා.මේ දෙවන දර්ශනේ.මංගල දර්ශනේට එන්න බැරි වුණා.බැරි වුණා ම නෙමෙයි.හිතලම මග ඇරියා.ජනතාව අඩුයි .අඳුනන මූණක් නැතිම තරම්.ඇස් දෙකක් ඇවිත් සද්දන්ත වේදිකාව උඩ නැවතුණා..........

ගායක් පිරිස නිහඬයි.ප්‍රේක්ෂකාගාරෙත් නිහඬයි...............


මං ඉතා තදින්,සෙමින් හුස්ම ගනිමින්....../........../............./............../....................../

එක්වරම ........

ආයෙමත් ආලෝකය දැල්වුණා.
මහා හඬින් සිම්බලයක් නාද දුන්නා....////////////////

මද්දලය හා ඒකාත්මික වෙච්ච ගීත හඬ වේදිකාව ඉක්මවමින් ප්‍රේක්ෂකාගාරයත් දෙදරවන්න ගත්තා.
//::/:/:/:/:/:/:/:/:/:/:/:/:/:/:/:/:/:/:/:///::/:/:/:/:/:/:/:/:/:/:/:/:/:/:/:/:/:/:/:/

................................................................................................................................................

ඉඳිකට්ටා ඉතා සියුම්ව මගේ ඇඟිලි තුඩු අල්ලාගෙන.
නිහඬවම.
තවමත්,
වේදිකාව අඳුරු වූ මොහොතේ සිටම..............

ඉතින් රසකැවිලි ගැන නොහිතා කොහොමද ? :)



Sunday, May 8, 2011

"රිබන් ඉඳි ආප්පෙ"


ඉඳිකට්ටා

ඉඳිකට්ටෝපහාරය

ඉඳිකට්ටෝ.අපි ඔක්කොම පව් නේද?



ඉඳිකට්ටගෙ නම වෙනස් කළා ඕං...."රිබන් ඉඳිආප්පෙ".කොටයි මහතයි ඉස්සර නම්.දැන් පට්ට කෙට්ටුයි.මහත් වෙන්න දෙන්න හිතෙනවා හාදු දාහක්.;)


වීතරාගී ඉන්නෙ අදහා ගන්න බැරි තරමේ ප්‍රීති ප්‍රමෝදයක් සහ පශ්චත්තාපයක් සම්මිශ්‍රන මානසික තත්වෙක.බර පතල වැඩියි වගෙ පෙනුනත් ඒක එහෙමමයි.

පව් අප්ප මගෙ ඉඳිකට්ට.එයානම් ඉතින් මගෙ විතරනෙ.ඒත් මේ ඉඳිආප්පෙට අයිතිකාරයො ගොඩයි.සමහරුන්ට ඕනෙ අල හොදි.සමහරුන්ට සම්බෝල.සමහරුන්ට ඇඹුල් තියල්.තව අයට පොළොස් පැහි.ම්හ්හ්!ඔක්කොම හදන්නෙ ඉඳි ආප්පෙව ඉවර කරන්න.එහෙම වුණාම හරිද?.දුකම කාරනාව විහාර මහා දේවි වෙලා බිලි වෙන්න පුළුවන් තත්වෙක ඉන්නෙ මම විතරයි.බිලි වුණාමයි කියමුකෝ.ඒත් ඉඳිකට්ටව නැති වෙනකොට මට බලන් ඉන්න පුළුවන්ද.වීතරාගී කෙනෙක් මේ ලෝකෙට ආවෙ ඉඳි කට්ට නිසාමයි නෙ.

වීතරාගීගෙ හිතේ අස්සක හිටිය පිස්සු පූසා සහ තවත් චමත්කාරජනක කතාකාර ජනතාව එළියට ගත්තෙ ඉඳිකට්ටා.දුක නැති කරන මග කියල දුන්නෙ ඉඳි කට්ටා.ලෝකෙ නුදුටු ලස්සන පෙන්නන මැජික් කැමරාව ගෙනත් දුන්නෙත් ඉඳිකට්ටා.ඇයි වදේ අර දුක වාෂ්ප කරන හිනාව.සූහ්......ඔහොම අමතක කරන්නද අප්පා.මට බැ බැ බැ මයි ඕං.

දුරස්ත භාවයේ බලවත් කම ගැන මේ ළඟදි මං මහා දේශනයක් ඇහුවා.ඇත්ත.දුරස්ව ඉන්න තාක් අපට වස්තූන් සහ පුද්ගල චරිත ගැන නිකැලැල් ඇහැකින් බලන්න පුලුවන්.දුරින් ඉන්නම්.ඒත් ඇතකට යන්නෙ නැ කියලා පොරොන්දු වෙනවානම් විතරයි.

ඉඳිකට්ටෝ!මං තාමත් ආදරෙයි...... :-*

Friday, March 18, 2011

ඉඳිකට්ටෝපහාරය!


මිනිස්සුන්ගෙ ජීවිත වලට මොන තරම් නම් නරක කාල එනවද?අපිට සමීපම අය කියලා අපි හිතාගෙන ඉන්න මිනිස්සුන්ගෙ වෙනස් වීම් ,නොසලකා හැරීම් ළඟ අපි මොන තරම් නම් අසරණ වෙනවද? ඒ වාගෙ වෙලාවක වටින්නෙ බණ කියන කෙනෙක්ද? එහෙමත් නැත්නම් හිත හෙමීට අත ගාල ඊට පස්සෙ නැගිටින්න ඕන විදිහ කියලා දෙන කෙනෙක්ද?
පුංචි කාලෙ වගෙම තාමත් අමාගෙ හිත එහෙම රිදවුම් ළඟ කඩා වැටෙනවා. ආච්චිගෙ සීයගෙ හුරතලේ හින්දාම වෙන්න ඇති.ආදරේ කියලත් අමා බලාපොරොත්තු වෙන්නෙ හිත හැදෙන හුරතල් වචන ටිකක් එක්ක පුංචි රැකවරණයක් විතරයි.ඉඳිකට්ටගෙ මොන දුර්වලකම් තිබ්බත් හොඳම ගතිගුණේ එකයි.කවදාවත් හිතෙන් වැටිලා ඉන්න වෙලාවක හිත හදන්නෙ නැතුව බණ කියන්නෙ නැ.ඉඳිකට්ටට අමාගෙ ජීවිතේ මේ තරම් තැනක් ලැබීමේ රහස ඒකයි.ඒක රහසක්ම තමයි.කොයි තරම් පුංචි දේකින් අපට ජීවිතයක් වෙනස් කරගන්න පුළුවන්ද?අනිත් අයටත් එහෙමද කියන්න මම දන්නෙ නැහැ.ඉඳිකට්ටා අමාට අතපත ගාන්න පුළුවන් තැග්ගකට ඒ කියන්නෙ භෞතික දේකට දීල තියෙන්නෙ බණ පොතක් විතරයි.(අනිත්වා ඉතින් බලෙන් කඩා වඩා ගත්ත එව්ව ;) )ඒත් හිත කඩා වැටෙන හැම වෙලාවකම දීල තියෙන යෝධ බලශක්තිය කෝටි ගානක් වටිනවා.මැත ජීවිතේ රැළි පෙරළි මැද අමා අද මෙතන ඉන්න වැඩියෙන්ම දායක වුණේ ඉඳිකට්ටගෙ වචන කියලා කිව්වොත් ඒක බොරුවක් නෙවෙයි.

ප්‍රේමයට නිර්වචන නම් දාස් ගානක් තියෙනවනෙ.ඒත් ඒ අතරින් මේක හරි, මේක වැරදියි කියන්න කාටද පුළුවන්?නෙතග බැල්මක ඉඳන් මුදු අනුරාගයක් දකවාම සමහරවිට ඊටත් එහාට ප්‍රේමයට දුර ගමන් යන්න පුළුවන්.

එහෙම නේද?


කතාන්දර ගොඩකට පස්සෙ මෙහෙම ප්‍රණාමයක් ලියවෙන්නේ ඒ නිසාමයි.ඉඳිකට්ටෝපහාරය! ඉඳිකට්ටෝ.බොහොම පින්! :)

Friday, December 10, 2010

මායාකාරිය!




ප්‍රබන්ධයකට සුදුසු විදිහට දැන් කතාන්දරය ගොඩනැඟිලයි තියෙන්නෙ.ඇය උත්සාහ කරනවා අසාමාන්‍ය මිත්‍රත්වයක් පෙන්වමින් මට සමීප වෙන්න.මා සහ මට සමීප අය කිට්ටුවන්තයින් බවට පත් කරගන්න.එක්කෝ ඇය ඉතාමත්ම අසාමන්‍ය ආකාරයේ අහිංසක තැනැත්තියක් විය යුතුයි.නැත්නම්..........ඔබ අකමැති වුණත්, ඒක මට පේන්නේ කට්ටකමක් විදිහට වග නොකියාම බැහැ.
ඊරිසියාව මට නුහුරු හැඟීමක් නෙවී.ඉස්සරම කාලෙ මගෙම සහෝදරියට දෙමාපියන් ගේ වැඩි ආදරය ලැබීම ගැනත් මම ඊරිසියා කලා.යෝධයා සම්බන්ධව පවා මට ඊරිරිසියාකාරී හැඟීම් පහල වෙලා තියෙනවා.ඇය හෙවත් "වනිතාව" ඉඳිකට්ට ට සමීප වීමෙදි එහෙම හැඟීමක් ඇති නොවුනොත් තමයි පුදුමෙ.

ඇගේ ක්‍රමවේදය තරමක් සුවිශේෂයි. වෙලාවකට අසාමන්‍යය හිසරදයක් සහ තවත් විටෙක "කැසීමෙන්" පමණක්ම සුවය දනවන "කැසිල්ලක් "වගේ.ඇගේ ක්‍රමය ඇයටම ආවේනිකයි.සහජයෙන්ම උරුම කටහඬ ඇගේ ගමනට ආශිර්වාදයක්.මායාකාරී .සිහින්.(මායාකාරිය!).කැමත්ත අකමැත්ත පිලිබඳ නොතේරුනා සේ හිඳීම තමයි ඇගේ හොඳම තුරුම්පුව.

අපහාසය මෙතනින් නවත්තන්නේ මගේ හොඳකම ඉස්මතු වීම පිණිසමයි.නැත්නම් කිව යුතු පෙන්වා දියයුතු දේ අවසන් නිසා නෙවී.වාසනාවක් නැත්නම් ඉල්ලම් හැරීමේ පලයක් නැති වෙනවා.වාසනාවයි වඩා වැදගත්.!එහෙම හිතුවම මම පසුගාමී වෙලා වග මට පැහැදිලි වෙනවා.මෙහෙම හිතමු.වාසනාව නැතත් උට්ටාන විර්‍යයයි වැදගත්!දක්ෂ දුනුවායෙක් හරියටම ඉලක්කය ගන්න විදිහට.ලබා ගැනීමෙන් පස්සෙ පලයක් නැති බව ප්‍රත්‍යක්ෂයෙන්ම දැනගෙන හිටියත් "පැරදීලා පලා ගියේ නැ"කියන හැඟීමයි මට වැදගත්.

කොහොම වුණත් මේ වෙනකල්ම සැකයේ වාසිය සහ තවත් බොහොමයක් දේ බර වෙලා තිබුණේ මා දෙසටයි .කාලෙත් එක්කම වෙනසක් වෙන වගක් දැනීමත් එක්කම මං පටන් ගත්තා ඒ ගැන අධ්‍යයනය කරන්න.ජෙමාටත් තත්වය පැහැදිලි කලා සරලව අතිජාත මිත්‍රරත්නයක් හැටියට.මෙහෙයුම තනිව දියත් කරන ගමන්ම ප්‍රතිපල දැන ගැනීමේ උපාය මාර්ගයක් විදිහට.

මං බොහොම දුප්පත් .දවස් ගානක වැස්ස නිසා උළු දියබත් වෙලා .ඇතුලටත් තෙත බේරෙනවා.පොදු වහරින් පැල්පතකට සමීපයි.සින්ඩරෙල්ලා කතාවටත් පොඩි සමානකමක් තියෙනවා.ඒත් ඉඳිකට්ටා හෝ යෝදයාට ඒ තතවය තේරුම් ගැනීම අසීරු විය හැකියි.එහෙම බැලුවාම වනිතාවගෙ පැත්තේ බර ටිකක් වැඩි වෙනවා.අනික රූපයත් වැදගත් සාධකයක් වෙන්න පුළුවන් නෙ.ඉඳිකට්ටගෙ කුමාර ජීවිතය ගැන මම උන්දැගෙ ඒ වචන වලින්ම අහලා තියෙනව.එහෙම බැලුවාම වනිතාව කෙරෙහි ඉරිසියාවක් උපදවා ගන්නවත් මට අයිතියක් නැති තරම්.වත්කම් සහ හිමිවීම් කවදත් අවමයි මට.
කුමාරයා සුදු නැහැ.අශ්ව කරත්තයක තිබුනෙත් නැහැ.ගමන් පොදුජනතා සේවයට කැපවුන එකකින්.අදහසුත් ජනතා සේවයටමයි .විශේෂයෙන් කඳුලු බර ඇදීමට සහය වීම් සහ දුක්ගැනීම්.

Tuesday, November 16, 2010

ඉතින් කම් නෑ බැස ගියත් සඳ......

උත්තම පුරුෂය වෙනස් කරන්න වැඩියෙන්ම දායක වුණේ කව්ද කියල කවුරු හරි ඇහුවොත් දෙන්න උත්තරයක් දැන් මගෙ ළඟ තියෙනවා.පැනපු ගමන් මෝඩ විදිහට හිතන්න එපා මං ප්‍රේමෙන් වෙලිලා කියලා.අහවල් ප්‍රේමද?මේක ඇවිල්ලා ඉන්ද්‍රජාලික හමුවීමක්.මැජික් එකක් වගෙ දෙයක් කිව්වත් වරදක් නෑ.
මැජික් වල ඇති දෙයක් නෑ කියල දන්නවනෙ කවුරුත්.ඇල්ලන්න බෑ.ඇල්ලුවට හපන්න බෑ.අසාමාන්‍ය වටිනකමක් දීල මේ ඉන්ද්‍රජාලික හැඟීම් ගොන්න පුම්බන්න මම කැමති නැ.ඒත් සාමන්‍ය විදිහට මේකට ප්‍රතිචාර දක්වන්නත් මට තේරෙන්නෙ නෑ.මෝඩ වීතරාගී.

ඉඳිකට්ටා සංකල්පෙ ඇතුලෙ මොන මොන සෙල්ලම් දැම්මත් ඒකෙන් පිටට ක්‍රියාත්මක වෙන්න මට හැකියාවක්වත් ඕනකමක්වත් නෑ කියලා කවුරුත් දන්නවනෙ.නොවෙනවාම නෙවි.පලක් නැති දේට වෙහෙසිලා පලක් නැ කියල මට අපෙ ඉඳිකට්ට කියල දීල තියෙනවා.මම ඉඳිකට්ටට ආදරේ.ඒක වෙනම දෙයක්.ඒත් බදා වැලඳ සිප සනසන්න ගියොත් ඔය ආදරය වගෙ එක කුඩේ කුඩු වෙන වගත් දන්න නිසා මම ඉවසනවා.පාලනයක් නෙවී.අවබෝදෙන් දරා ගැනීමක්.ඒකත් හරියටම කියල දුන්නෙ ඉඳිකට්ටා සංකල්පෙ ඉගෙන ගනිද්දි තමයි.

හ්ම්ම්...මගේ විකාර කියවීමෙන් කාටවත් සෙතක් වෙන්නෙ නෑ.

එක දවසක් ඔන්න මෙහෙම වැඩක් වුණා.පොරොන්දු දේශයේ ඉඳන් ආව හුළඟක් එක්ක අමනාපෙන් හිටය කුමාරිකාවක් හිටියා.කුමාරයෙක් නොහිටිය නිසා කුමාරිගෙ කතාව බොහොම ලස්සනට ගලාගෙන ගියා.පොරොන්දු දේශය තමන්ගෙ පාඩුවෙ හිටියා.දවසක් මේ කුමාරිට යෝනක දේශයෙන් ආව කුමාරයෙක් මුණ ගැහුණා.කුමාරය හැඩකාර වුණේ නෑ.ඒත් බොහොම සියුමැලි කාරුණික හදවතක් තිබ්බ කෙනෙක්.ප්‍රේමයක් නොවන හැඟීමක් විතරයි උපදවාගන්න පුලුවන් උපරිම තලයේ බැඳීමක් ඇති වුනත්. අම්‍රිත! කුමාරයගෙ නම. අපේ කුමාරි වගෙම මේ කුමාරයත් පොරොන්දු දේශයෙ සුළඟ නිසා කැලඹීමකින් හිටියෙ.ඉතින් දෙන්න මිත්‍රයෝ වුණා.අත් පටලාගෙන යන තරමට.ආදර කතා කියල ඇස් රතු වෙන තරමට,.දුරස් වෙන්න වුණොත් කඳුලක් දෙකක් වැටෙන තරමට.ඒත් ඇත්තමයි ප්‍රේමයක් තිබුණෙ නෑ.එහෙම මිත්‍රකම් පවතින්න පුලුවන්ද කියලා වීතරාගීට තහවුරු කරන්න බෑ.සහතික වෙන්නත් බෑ හැබැයි ඕං.

කොහොමින් කොහොමින් හරි පොරොන්දු දේශය මහා සුළි කුණාටුවක් එවනවා කතන්දරේ තිබිය යුතු විදිහටම.ගස් අඹරවන විදිහටම ජිවිත අඹරවලා පොඩිපට්ටම් කරලා දාන.(ඔන්න මේ වෙලාවෙත් මට ඉඳිකට්ටා මතක් වෙනවා.කලින් අහපු දෙයක් ලියවෙද්දි මට ඉඳිකට්ටව මතක් වෙන එක දැන් පුරුද්දක් වෙලා)අපේ කථානායිකාව අසරණ වෙනවා.මතක වස්ත්‍ර දෙන්නවත් ඉඩක් ලැබෙන්නෙ නෑ.මිත්‍රයා රාජධානියකට පියෑඹුව වග කුමාරි දැන ගන්නවා.පලායමක් නෙවේ වෙන්න ඇති.ඒත් කලගුණ පිණිස වචනයක් වත් කියා ගන්න බැරි වීම.මොන තරම් වේදනාවක්ද?මට හිතා ගන්න බෑ,ඔබට පුලුවන් වෙයි සමහරවිට!

ඉඳි කට්ටෝ!මම ආදරෙයි!මෙහෙම කියන්නෙ කවදාවත් හැබැවින් කියන්න හිතකවත් නැති නිසා. :) කවදාවත්ම කියාගන්න උවමනාවක් "නැතිකරගෙන"ඉන්න නිසා.ඉඳිකට්ටා උඩට යන්න ඕන.ආදරේ කරන්න ඕන.සතුටින් ඉන්න ඕන.ඒත් මාත් එක්ක නෙවී.ඉතිහාසෙ මතක් කරලා එදාට දුක් නොවෙන්නයි මේ කියන්නෙ.

ඉඳිකට්ටෝ මම ආදරෙයි!

සිනා පිපෙන
නෙත
කඳුළු
බිඳක් ලෙස
සැඟව
මතු නොවී
ඉන්ටයි!

Wednesday, October 20, 2010

පාර


අපි හුඟාක් දුර ඉදන් මේ ගමන එන්නෙ.තාර පාර දිගට අඟුරු වලින් කවි ලියන අදහස මුලින්ම ආවෙ මට.කවදාවත් එහෙම එකක් වෙන කාටවත් නම් පහල වෙන්නෙ නැති බව මට විස්වාසයි.මට ඒක තහවුරු වුණේ ඉඳිකට්ට ඒක අහල ඇඳල පෙන්නපු විශ්මයාර්ත සලකුණ දැකලා.
අපි මුලින්ම පටන් ගත්තෙ මඟ නැගුමකට කලින් හදපු ගල් ගැලවුණු තාර පාරකින්.ඒත් අපිට එකෙ කවි ලියන්න ලැබුනෙ දවසයි.පහුවදා යද්දි එක සිමෙන්තිවලින් වහලා.
ඊළඟට ඉඳිකට්ටා හොයාගෙන තිබුණා රේල් පාරක් හරහා යන පාරක් .එතනදි බාදාවට හිටියෙ අපි රේල් පාර මැද්දට ඇවිත් විසි පස්වෙනි කවියෙ 4 වෙනි පේලිය ලියද්දි ගැලවිච්ච කෝච්චි රෝදයක තිබිල අමුතු අකුරු වගයක් ගැන පොලිසිය හොයන්න ගත්ත බව ආරංචි වුණාට පස්සෙ. ඉස්ටේසම ළඟ අලුත් දැන්වීමක් ගහල තිබුණා

"පලිබෝදනාසක අනතුරු සහිතයි,ප්‍රවේසමෙන් පරිහරනය කරන්න"
කියල,
අනේ මෝඩ ඉඳි කට්ට ඒකට හොඳටම බය වුණා නෙ.
ඉතින් අන්තිමටම අපි තීරණය කලා නොපසුබට වීර්යයෙන් තව දුරටත් මේ කවි ලිවිල්ල කරලා,ලෝක වාර්තාවක් තියල ගිනස් පොතට නම දාගෙන,ඔස්ට්‍රියාවෙ පදිංචියට ගිහින් කිරි හර්ක් පට්ටියකුයි තණකොල වත්තකුයි සල්ලිවලට අරන් යෝගට් කඩයක් දාගන්න.එත් නරක වෙලාව.අන්තිම දවසෙ වැස්සට තෙමිලා ඉඳිකට්ට තෙමිල මලකඩ කන්න ගත්ත නිසා අපිට වැඩෙ අත අරින්න වුණා.වැස්සට වඩා මිනිහා බය වෙලා.
හෙහ්!
කිරිපට්ටියෙම තනියම කිරි දොවන්න වෙයි කියලා.!

Friday, October 1, 2010

සෙල්ලම් ගෙදර



ඉඳිකට්ටට මං අඬගැහුවෙ සෙල්ලම් කරන්න.මේසෙ යට සෙල්ලම් ගෙදර.මිනිහා බෑ කිව්ව.එයාට ඕනලු මුහුදු මංකොල්ලකාරයෙක් වෙන්න.මුහුදෙ විතරක් නෙවෙයි.ගොඩබිම බස් හෝල්ට් කෝච්චිවල එහෙම ඉන්න, එක ඇහැක් වහගත්ත මුහුදු මංකොල්ල කාරයෙක් වෙන්න.ඉඳිකට්ට ඩිරෙක්ට්‍රිය පෙරලගෙන tatoo shops තියෙන තැන් හොයන්න ගත්ත.අම්ලපිත්තයාට පින් සිද්ද වෙන්න ක්‍රීම් ක්‍රැකර් ජාතික ආහාරෙ කරන් පහුගිය සතියෙම දුක් වින්ඳ මං, උයාපු සෙල්ලම් බත් මුට්ටියම බිමට හැලුවා(.මගේ මූණ රතු වෙන්න ඇති.නාහෙ දික් වෙන්න ඇති.)
හෙහ්!කම්මුලේ කිනිස්සක් කොටලා ,පිටේ යෝද කොටි මූණක් කෙටුවනම් හරි.හැබැයි පපුවට හරියන්නෙ හිපපොටේමස් මූණක්."යකා මාක්"දැම්මට (පට්ට ) අහිංසක සතා නෙ.හදිස්සියෙ වුනත් මිනිහා පැයක් ඇතුලත වෙලාවක් වෙන්කරගෙන "පච්ච කුමාරි"ගෙ සාප්පුවට ගියා පාදුක්කෙ.මං සෙල්ලං ගෙදර වලං ටිකත් හෝදල දාල ඉඳිකට්ටගෙ කාමරේට රිංග ගත්තා.

හප්පා!;) කවි පොත් ,කතා පොත් විමානයයි.සලමන් කාන් ගෙ රූපෙට යටින් මිනිහා මරපු මුවාගෙ රූපෙ පොඩියට රාමු කරල ගහගෙන.මං කවිපොත් ගොඩක් උඩ වාඩි වෙලා කතා පොතක් පෙරල ගත්තා.කකුල් දෙක තියගත්තා ජනෙල් ගැට්ට උඩින්.අනේ! මගේ කකුල හැප්පිලා ඉඳිකට්ට ඇහැක් වගේ බලාගත්ත "පාණී පත්‍ර" තියෙන මල් පැලේ බිමට වැටුණා.ජංජාලයයි! (මල් පෝච්චියේ ගහලා තිබුණා"මලක් ගහලා මලත් සැපයි"කියලා.ඒක නම් මට තේරුනේ නෑ )

මං ආවෙ ඉඳිකට්ටගෙ කමිස ගබඩාවට රිංගන්න .මතු ප්‍රයෝජනයට සහ බඩගින්නේ තැබීමට පොඩි "හිත හොඳ හෝ හොඳ හිත පෑම" පිණිස.ඇමතුමේ හැටියට ඉඳිකට්ට ආපහු එන්න තව පැය 2ක් වත් යනවා.කොහොමටත්"මගදිග සේවා ලාභිනියක්"මුණ ගැහුණොත් ඕක 4ක් වෙන්නත් බැරි නෑ නෙ.
මං මෙහෙයුම පටන් ගත්තා.මුලින්ම අහුවුණේ තද දම් පාට කමිස රත්නෙ. පිට මැදට මධ්‍ය ලක්ෂ්‍යය හිටින්න මම කැපුවා බිත්තරයක්.දෙවෙනි තුන්වෙනි කමිසෙට යද්දි ඉලිප්සේ වුර්තයකටත් ,වුර්තය මලකටත් හැරුණා.ආ..................මලක්!
මල එක පාරටම සමනලයෙක් වෙලා බිම පෙරලිලා තිබුණ මල් පැලේ ළඟට ගිහින් ඉව කළා.ඊට පස්සෙ ජනෙල් පඩිය උඩට පාවෙලා ගිහින් නිදි කිරන්න ගත්තා. මට කම්මැලියි! මං කපාගත්ත කමිස කෑලි ටික මූට්ටු කරල පාපිස්සක් මහන්න හිතන් ආපහු ආවා.
(තුති පුද:මරකත කුසුමට නොහොත් රුබීට )

ඉඳිකට්ටා ගැන තවත් කතා
වීතරාගී: ඉඳිකට්ටා
වීතරාගී: මම ගෙම්බන්ට ප්‍රේම නොකරමි!

වීතරාගී: මායා බෝංචි
වීතරාගී: .ඉඳිකට්ටෝ.අපි ඔක්කොම පව් නේද?

Wednesday, August 11, 2010

------------------------------------------------------------------------------------

ඉඳිකට්ටා අත්කරගෙන හිටපු ජීවිත බිම්කඩ හදිස්සියෙම හිස්වුණා.කාටවත් පුරවන්න බැරි ජීවිත පුරප්පාඩුවක්.
අද ඉඳන් හැම දුකක්ම,සැපක්ම,කඳුලක්ම,අවිනීතකමක්ම,සම්මතෙන් පිට කියන්න පුලුවන් හැම දේම මම කියන්නෙ ඔයාට අමා.
ලෝකෙ උපත් මරණ අනුපාතිකය හුඟක්ම අඩුයිලු මෙහෙ.
අපරාදෙ!
එහෙම නොවෙන්න ,වින්නඹුවකගෙ අඩු දැනුම හේතුවෙන් අඩුමාසෙන් ඉපදිච්ච වීතරාගී උපන් ගෙයිම මල දරියක් හැටියට පවුල් පොතේ රන් අකුරින් ලිය වෙලා මතක් වුනොත් පොඩි කඳුලක් උපද්දවන චරිතයක් වෙන්න තිබුනා.

ඉබ්බල,ඉඳිකට්ටල ,ජෙමාලා...........................................................

මලවුන් අතරෙදි මුණ ගැහෙන්න, එකට අන්තර් බව වල සරිසරන්න,තන්මාත්‍රික ක්ෂුද්‍ර
ප්‍රාණීන් හැටියට අවංක හැඟීම් බෙදාගන්න,ශාරීරික සීමාවෙන් ඔබ්බට හුදු ප්‍රේමය බෙදා ගන්න,බරපතල වචන දවටන්නෙ නැතුව (හරියට මේ වගේ)ලෝකෙට හිත නිරුවත් කරන්න මට තිබුණා අමා.

ගැහැණු ආත්මයක් ශරීරෙකට ඈඳලා එකට සම්මතය යට තියෙන පාක්කුඩම් හොන්ඩරයක් ගැට ගහලා ඇදගෙන පලයන් කියන එක රීති ගත කරලා මේ විදිහට මාව හිරකලාට වඩා ඉපදුන වෙලාවෙම කකුල් කෙටියෙන් උස්සල දෝත බදලා මාව පොලවෙ ගැහුවනම් ඉවරයි.

ඉඳි කට්ට කියන්නෙ මේවා අපිම කරපු කියපු දේවල විපාක ලු.කාටද ඒක එහෙමයි කියන්න පුලුවන්.එහෙම නෙවී කියන්නත් පුලුවන්.

ජෙමා කියන්නෙ මේ ප්‍රපංච ඇතුලෙ අපිව හිරකරලා නටවන අදිසි බලයක් වගෙ දෙයක් කියල.මොන අට මගල හරි ඇයි ?ඇයි දුවන අතකට යන්න නොදී හැඟීම බලු දම්වැල් ඇත්තටම "බලු"දම් වැලින් ගැට ගහන්නෙ?දම් වැල කඩා ගත්ත එකාට සාතන් කියල ගල් ගහල මරන්නෙ?


සාතන් කියන්නෙ දේවත්වය නොවෙන්න පුලුවන්.ලෝක සම්මතය ඇතුලෙ පවතින්න පුලුවන් සාතන්ල නොවන අයට විතරද ?මට මැරෙන්න බෑ අමා.
ජීවත් වෙන්න්න ඕනෙ,
අනේ!මාව නිදහස් කරන්න කියන්න...............

Tuesday, April 13, 2010

.ඉඳිකට්ටෝ.අපි ඔක්කොම පව් නේද?

ඉඳිකට්ටා සිල් අරන්.ඔන්න බේබද්දා මාක් එකට යටින් උපාසක ලේබලය වැදෙන්නයි යන්නෙ.ඒකත් හොඳයි,නැත්නම් කොල්ලයි බල්ලයි ඔක්කොම ඉඳිකට්ටට නක්කලේ දානවා.ඒකට නම් මම කැමතිම නෑ.ඉඳිකට්ටක් වගෙ සරීර කූඩුවක් තිබුනට ඒක ඇතුලෙ මහා සද්දන්ත කරුණාවක් හිර වෙල තියෙන බව මම දන්නව.මෙච්චරම හිත නැහෙන්නෙ ඒක නිසා මිසක් අහවල් දේකටද?
ආත්මාර්ථයට එහ මොකොවත්ම නෑ අමා............

අවුරුදු ගින්න සැරට ඇවිලෙනවා.මාව පිච්චෙනවා වගෙ.ඉඳිකට්ටා ලඟටා ගිහින් පපුවෙ ඇන ගන්න හිතෙනවා.
කිරි කල හතකින් නාල ආවත් මේ ගිනි ගින්න නිවෙන එකක් නැහැ.
ඉඳිකට්ටා කියනව වගෙ මේක අත අරින්නම ඕන.හප්පා.ඉඳිකට්ටෙක් මට කල දෙයක්.!
පන්සල් පල්ලි කොවිල් දේවාල,අවුරුදු විසි පහකට මේ කොහෙටවත් නොපෙනුන ගින්දරක් ඉඳිකට්ටට මම පෙන්නුවා.ඉඳිකට්ටට දුක හිතෙන්න ඇති.මම පව්!

.ඉඳිකට්ටෝ.අපි ඔක්කොම පව් නේද?

Thursday, April 8, 2010

මායා බෝංචි

-පටක රෝපණය සඳහා උත්කෘෂ්ට ප්‍රේමයක් අවශ්‍යව තිබේ.හමු වූ අයකු වෙතොත් ගන්නොරුව භෝග පර්යේෂණායතනය අමතන්න.-

මට හොඳ වර්ගයේ වෙක්ටරයක් වෙන්ට බැරි වුණා.මේ ප්‍රේම පූට්ටුව ඉරි තලන්ට ඇත්තේ ඒකයි.පෑවිල්ලට ඉරිතලපු හැටියට මම හිතුවෙම ගම්පහ අපායට යනකල්ම ගිලා බහීවි කියලා.මොන.එක වැහි දෙකයි.ඔය යසට නිල්ල ගහල තියෙන්නේ.

ඒත් මේ කතාන්දරය දැන් යන්නේ අපාය දිසාවටමයි,මට කටු ඉඹුලේ ඉඹුල් මල් සුවඳ දැනෙනව වගේ....
ඉඳිකට්ටා හිනා වෙනවා.මට හිනාවෙනවා.කමක් නෑ.මිනිහගෙත් ආසාවනෙ.ඉඳිකට්ටා අහනව ඉඹුල් මල් වලින් එන්නේ සීනි සම්බෝල සුවඳද කියල..........

මට දැනෙන්නෙ මායා බෝංචි වැල දිගට ආපු යෝදයට දැනුන සුවඳ......

විතරාගී...........
යෝදයා කෑ ගහනවා.........

ඉඳිකට්ටා බිම බලා ගත්තා.
මම පව්!

මම ගියා යෝදයට කෑම අරින්න.
කටවල් පහට බත් තසිම් පහක්!
එලවළු පහට තසිම් විසි පහක්!
යෝදයට කටවල් පහයි.

මම ගෙම්බන්ට ප්‍රේම නොකරමි!

මල්කුමාරයා අනංගයාගේ රන් දුන්න ගෙන මට විද්දා මතකය.සිහිය එන විට මා සිටියේ රෝහල සයනයක් මත උඩුකුරුවය.ගලා ගිය සේලයින් දහරාව මගේ රතු සුදු රුධිර සෛල හා හාදව ගිය ගමන නැවතුනේ කොතැනදැයි නොදනිමි.ඇතැම් විට ඔවුන් මගේ අක්මාවේ හෙපටොසයිට තුල ප්‍රේමයේ අවසන් මල් සමය ගෙවනවා විය යුතුය.එය කොතරම් වේදනා බර අත්දැකීමක් දැයි හැඟීම් දැනීම් නැති මට පහදාගත හැක්කේ නොවේ.............

පරණ කෝන්තරයක් තිබූ ඉඳිකට්ටා අයේ අයේමත් පෙම් කවි ලියන්නට පටන්ගෙන ඇත.මට අයේමත් සේලයින් ඕනෑ නැත..
පෝයටවත් පන්සල් නොයන ඉඳිකට්ටා ගැන මට දුක හිතෙන්නේ නැත.මම ඉඳිකට්ටාට බයද නැත.වෙලාවකට කණෙන් අල්ලා දෙපැත්තට ඇද කණ මිරිකා හයියෙන් ටොක්කක් අනින්නට හිතෙන්නේ මොකා කියාදුන් මෝඩ සුරංඟනා කතාවේ තිබුණු විදිහටදැයි මතක නැත.ඕ.................!ඒක ගෙඹි කුමාරයාගේ කතාවය.ගෙම්බෙක් කොහොමටවත් රජෙක් වෙන්ට බැරි බව කැම්පස් තියා ඉස්කෝලෙකටවත් නොගිය මෝඩ රජ කුමාරිට හිතුනේම නැති හැටි...................

මම ගෙම්බන්ට ප්‍රේම නොකරමි!
සියලු ගෙම්බෝ නිදුක් වෙත්වා!
සුවපත් වෙත්වා!

හ්ම්ම්!!

Monday, April 5, 2010

ඉඳිකට්ටා

ඉඳිකට්ටා අතේ ඇමිනුනා.ගලාගෙන ගියේ ලේ නෙවියි.ඇනිමියා.වතුරපාට.ධාරාවට එරෙහි ප්රේතිරෝධය දුන්නෙ දබර ඇඟිල්ලා.මල් මල් ලේන්සුව,ප්රේමයට නව අරුතක්.අලුත් හීනයට කල එලියක්.උදලු ගාගෙන ගියා පලාතම.කොලපාට හේදෙන්න.දූවිල්ල ගහගෙන යන්න බොර ඇස් වරුසාව.හිත දූවගෙන ගිහින් මූණ ඔබා ගත්ත කවි උරේ.එදා වගේම ඇඟිලි දැවටුනා කිටිකිටියේ.භක්තිමත් හැඟීමක්.වෙන මොකුත්ම නැහැ.ඇඟිලි පැටලුනු තැන ප්රේමය තිබුනද ?මට මතක නෑ අප්පා.

වෙස්සන්තර ඇයි මන්ද්රී දන් දුන්නෙ.අයෙත් දරුවො හදන්න ,උන්ට කවන්න ,මොන තරම් කරදරද? මන්ද්රී හිටියොත් මේ චක්රේ එහෙමමයි,(එහෙනම් ඇඬුවෙ..ආහ්හ්!මේ ඇහට රොඩ්ඩක් ගියා..උදලු ගෑවට පස්සෙ දූවිල්ල.)මම මන්ද්රී වුනා නම් යන්නේ නෑ.ඒ වුනා නම් නේ.කවදාවත් වෙන්නේ නෑ.විස්වාසද හොඳටම??,මේ මල රතු පාට වුනා නම් තමා හොඳ...නැත්නම් හරි අතාත්විකයි.එහෙමද?මම මැහුවේ.මට ඔය පොඩි පොඩි මැහිලි පුලුවන්.ගොතන්නත් පුලුවන්.රේන්ද ගොතන්න ටිකක් දන්නවා.නිදන්න තමා කැමතිම....හි හි........!!

ඔන්න අහිතක් හිතන්න ඔට්ටු නෑ හරිද?


එපා බැඳෙන්න.දුර බලන්න .ලඟ නොබලන්න.වයිර නොකරන්න.

එහෙනම් මම ප්රේම කරන්නම්.දිගටෝම.......ඉහලට පහලට.......ඉහලට පහලට.....

නාස් පුඩු අතරින් ඇතුලට,,,,,,හෙමිහිට හෙමිහිට එලියට....ආයේත් ඇතුලට,,,,,,,එලියට........

ආදරේ පාට රතු.රතු රෝස,රතු ලේ..රතු හදවත්,රතු වද මල්....(වද කරදර ),රතු කඳුලු,

මම කැමතියි රතු පාටට,,මට ඇනීමියා,

ෆෙරස් ,ෆෙරික්, යකඩ හිතක්....

තමන් ගැන හිතන්න.තමන්ට ආදරේ වෙන්න,

ආ...අර යනව නේද??එයාට හතිය..ඇස්ත්මා මැරෙන්නම ගියා.බෙහෙතක් ගත්තේ නෑ.,පතපු ආදරේ ලැබුනෙත් නෑ.

ඉතින් ඉතින්??...ඉතින් මොකුත් නෑ.දැන් යසට ඉන්නවා.

ම්හ්!